Υμηττός, 60άρα

Ένα από τα μονοπάτια

Αν είμαστε τυχεροί αύριο κατά τις 9:30 με 10:00 το πρωί θα είμαστε στην περιοχή Κουταλά στον Βύρωνα (στα γηπεδάκια δηλαδή που βρίσκονται κοντά στη Κατεχάκη) για να κάνουμε μια 60αριά χιολιόμετρα αν είμαστε σε φόρμα…

Είναι η πρώτη φορά που θα προσπαθήσουμε να κάνουμε το γύρο του Υμηττού και για να πω την αλήθεια είμαι λίγο φοβισμένος μήπως και τελικώς δεν τα καταφέρω! Με μία αισιόδοξη ματιά θέλουμε να τελειώσουμε την βόλτα κατά τις 5:00 με 5:30 το απόγευμα, ώστε να μην είμαστε πάνω όταν πιάσει το σούρουπο. Όμως για καλό και για κακό θα είμαστε προετοιμασμένοι και για αποχώρηση αν τελικώς δε μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα.

Όπως και στην Πάρνηθα άλλωστε που λέγαμε για 60 χιλιόμετρα αλλά τελικά κάναμε 31, τα μισά δηλαδή κι αυτά δε βγήκαν χαλαρά για εμένα, ούτε όμως και ξεσκίστηκα.

Συμπράκαλα; Δύο σαμπρέλες σίγουρα, τζελάκια, κάνα παστέλι αν έχουμε, ξηροί καρποί και κάνα τοστάκι/σαντουϊτσάκι γιατί το στομάχι θα παραπονιέται μετά από τόσες ώρες ποδηλάτου. Τον ξέρουμε τον Υμηττό και φαίνεται πιο φιλική η βόλτα, όμως είμαι σίγουρος πως ο Ντίνος θα μας δείξει νέες διαδρομές, καθώς εμείς συνήθως ποδηλατούμε σχετικά στους πρόποδες, λίγο πιο πάνω από την Καλοπούλα και μου φαίνεται πως αυτή τη φορά θα του δώσουμε και θα καταλάβει.

Φωτογραφίες βέβαια και θα παιχτούν, όπως και βίντεο ώστε να έχουμε όλοι μετά μία σφαιρική άποψη!

Πάρνηθα -Βασιλικά-, ένας παράδεισος για Mountain Biking

Χτες (Κυριακή 19/1) πήραμε την απόφαση και πήγαμε προς Πάρνηθα στα Βασιλικά. Μπορώ να πω πως δεν ξεκίνησε καλά η Κυριακή από τις πρώτες πρωινές τις ώρες, καθώς ξενύχτησα μέχρι τις 2:00 τα ξημερώματα και μετά δεν είχα όρεξη να ξυπνήσω στις 8:30 το πρωί. Έτσι αργήσαμε να ετοιμαστούμε καθυστερώντας περίπου 15-20 λεπτά να φτάσουμε στο ραντεβού μας στις 10:20 το πρωί.

Τέλος καλού όλα καλά όμως αφού τελικώς είμασταν στη γέφυρα της Βαρυμπόμπης κατά τις 10:45 και προλάβαμε την υπόλοιπη παρέα! Βουρ μετά στο  μικρό πάρκινγκ για να βάλουμε τα γαϊδουράκια (αυτοκίνητα, το δικό μας είχε στη σχάρα 3 ποδήλατα, τα ‘φτήσε το καημένο) στο χώρο τους. Εκεί βρήκαμε και τους υπόλοιπους. Σύνολο; 10 άτομα έτοιμοι για μια αξέχαστη βόλτα.

Ξεκινήσαμε λοιπόν τη βόλτα μας από το πάρκινγκ και φύγαμε για ένα μονοπάτι δίπλα στις γραμμές του τρένου… Αμέσως βγήκαμε σε ένα πολύ στρωτό και ποδηλατικό μονοπάτι (όχι πολύ πλατύ) με περιοχές με νερόλακους. Αμέσως μετά σε μία μεγάλη ανηφόρα, η οποία με πόνεσε λίγο η μέση στο τέλος για να την βγάλω, όμως μετά άρχησαν τα ωραία μονοπάτια με περιοχές με λάσπη, μονοπάτια μικρά που ίσα ίσα πέρναγες, με φυλωσιές ανάμεσα και κορμοί από εδώ και από εκεί. Νεροφαγωμένα κομμάτια (τα πρώτα μονοπάτια και με πεζοδρόμιο όπως είπε και ένας συν-ποδηλάτης) που κατέληγαν σε πανέμορφα ανοίγματα!

μονοπάτια με περιοχές με λάσπη, μονοπάτια μικρά που ίσα ίσα πέρναγες, με φυλωσιές ανάμεσα και κορμοί από εδώ και από εκεί.

Οπως επίσης και Drop Outs με ύψος γύρω στο 1 μέτρο το καθένα, ιδανικά για αλματάκια. Εγώ προσωπικά με το Scale μου έκανα 3-4 αλματάκια γιατί φοβόμουν μην το σπάσω και μείνω με τις ρόδες στο χέρι! Παρόλα αυτά άντεξε και ο σκελετός και οι ζάντες. Αυτό πάει να πει DT Swiss και Shimano XTR τελικά, κάτι που με τις Alex Rims θα έκλεγα με μαύρο δάκρυ τώρα!

Η παρέα ήταν πολύ σούπερ, 10 άτομα άλλωστε να ποδηλατούν είναι μεγάλος αριθμός, εφόσον δε πρόκειται για αγώνα. Συνατήσαμε και πολλούς MXάδες να σκίζουν τις μηχανές και το βουνό, όπως και άλλους ποδηλάτες να απολαμβάνουν το τοπίο! Απλά και συγγνώμη που θα το πω αυτό, τελικά ο Υμηττός υπολείπεται της Πάρνηθας κατά πολύ. Δε λέω έχει κι αυτός τα μονοπάτια και τις μοναδικές του περιοχές, αλλά όχι όπως στην Πάρνηθα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ντίνο που μας οδήγησε σ’ αυτά τα μονοπάτια βοηθώντας να μην χαθούμε, γιατί εκεί χάνεσαι πολύ εύκολα αν δεν ξέρεις.

Μέχρι την επόμενη φορά λοιπόν, που θα υπάρξει σίγουρα!

Πάρνηθα here we come!

Αν όλα πάνε καλά, σχεδιάζουμε να βγούμε λίγο από το καβούκι μας και να κινηθούμε λίγο πιο βόρεια προς Πάρνηθα μεριά έτσι για μία αλλαγή βρε παιδί μου!

Τις τελευταίες μας βόλτες βρήκαμε άλλη μία παρέα από ποδηλάτες που οργανώνουν την Κυριακή μία βολτίτσα (κοντά στα 60km) στην Πάρνηθα και αφού έπεσε η ιδέα ενθουσιαστήκαμε κι εμείς και συμφωνήσαμε αμέσως!

Ούτως ή άλλως πρέπει και μία φορά να βγούμε εκτός Υμηττού να δούμε και τι άλλο υπάρχει εκεί έξω και η Πάρνηθα είναι η λογική επιλογή. Πρέπει αύριο να προμηθευτούμε καλτσούλες με Thermolite γιατί τις τελευταίες βόλτες στον Υμηττό πάγωσαν τα δάχτυλα μας και αν θέλουμε να περπατάμε μετά καλό θα ήταν να τα κρατάμε όσο πιο ζεστά γίνεται!

Επίσης για πρώτη φορά μου φαίνεται θα γεμίσουμε τέρμα τα camel backs κι όταν λέω θα τα γεμίσουμε δεν εννοώ μόνο μια φορά αλλά σίγουρα θα χρειαστεί και δεύτερη (καθώς είναι και τα δύο δύλιτρα). Επίσης θα πάρουμε και ενεργειακές μπαρίτσες και κάνα παστελάκι γιατί η συμπλήρωση θερμίδων κρίνεται αναγκαία σε τέτοιου είδους βόλτες!

Μέχρι την αποστολή φωτογραφιών από την εξόρμηση (αν γίνει τελικά) και ίσως κάποιων βίντεο, θα τα πούμε μάγκες!

Οι πρώτες διαδρομές του 2009

Κλασσικά στον Υμηττό, που αλλού; Εξάλλου για να πω την αλήθεια δεν τον αλλάζω με τίποτε. Είναι από τα μοναδικά βουνά που συνδιάζουν κάθε λογής έδαφος για το ποδήλατο, είτε είναι μαλακό, είτε πετρώδες και αυτό μόνο ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά μπορεί να φέρει σε κάθε ποδηλάτη.

Ανεβήκαμε με τον Αντρέα και Σάββατο και Κυριακή και ο κόσμος που ήταν πάνω μας εξέπληξε! Δε μιλάω μόνο για ποδήλατα αλλά και απλούς περιπατητές.

Η διαδρομή σχεδόν κλασσική κι αυτή, όμως αυτή τη φορά από ένα παλιό γρήγορο και τεχνικό μονοπάτι που βγάζει στην μονή Καισαριανής. Είχαμε να το πάμε καιρό και σε συνάρτηση με το λασπωμένο σχετικά terrain ήταν ιδανικό να το περάσουμε και τις 2 μέρες, ιδιαίτερα την Κυριακή.

Δεν ήταν δυνατόν βέβαια να πάμε εκεί χωρίς να πάρουμε τις απαραίτητες φωτογραφίες και video, για να επιδείξουμε ακόμη μία φορά τους εαυτούς μας και τα ποδήλατα μας (αυτή η ματαιοδοξία θα μας φάει όλους) . Στη διάρκεια παραγωγής ενώς από τα video έφαγα και μία σούπα/τάπα/αγόρασα οικόπεδο γιατί κρατούσα την κάμερα με το δεξί και φρέναρα με το αριστερό (που όλοι ξέρουμε ότι το μπροστά φρένο είναι αριστερά στο 90% των ποδηλάτων), προκαλώντας την τύχη μου. Δε πειράζει παράπλευρες απώλειες είναι αυτά. Απολάυστε τώρα τα video από ένα ωραίο σημείο που στηθήκαμε!

Τζούφιο Weekend

Δυστυχώς αυτό το Σαββατοκύριακο δε μπορέσαμε να ανεβούμε βουνό λόγω προβλήματος που προέκυψε σε ένα από τα ποδήλατα στη μεσαία τριβή. Όμως δε ξενερώνουμε! Συνεχίζουμε ακάθεκτοι, αφού γνωρίζουμε ότι τέτοια προβλήματα θα υπάρξουν και στο μέλλον καθώς δε μπορείς να τα προβλέψεις όλα.

Κατά τα άλλα, ο καιρός μας τα χάλασε λίγο εδώ που τα λέμε την Κυριακή με αποτέλεσμα να είναι και λίγο άκυρο να ανεβούμε στον Υμηττό, γιατί στα κατσάβραχα με τέτοιοα βροζή θα τρόγαμε απίστευτες σαβούρες και όχι τι΄ποτε άλλο έχω γίνει αρκετές φορές ιδιοκτήτης οικοπέδου τώρα τελευταία δε χρειάζεται να προσθέσω κι άλλα στην κατοχή μου

Νέο μονοπατάκι, νέες εμπειρίες!

Το Σαββατοκύριακο ανεβήκαμε και τις 2 μέρες Υμηττό και μπορώ να πω πως ήταν πάρα πολύ καλές και παραγωγικές και οι δύο, με την σημερινή όμως να πηγαίνουμε στο πιο χαλαρό (ώστε να χαλαρώσουμε από το χθεσινό) πέρνωντας φωτογραφίες για να ετοιμαστούμε για το άρθρο των νέων αποκτημάτων.

Λες να έχουμε groupies κι εμείς σε λίγο;

Στην παρακάτω φωτογραφία με βλέπετε να ατενίζω την Αθήνα από ένα πολύ ωραίο σημείο στον Υμηττό, το οποίο είναι λίγο πάνω από τον Βύρωνα. Γι αυτούς που ξέρουν, είναι ακριβώς στο σημείο της τρομερής κατάβασης που βγάζει σε ένα αναψυκτήριο και κάποια γηπεδάκια 5 επί 5 στο Βύρωνα. Για τους μεγάλους μας Fan τις έχω κάνει και σε ανάλυση για Background στο Desktop του υπολογιστή, καθώς τα τηλεφωνήματα για κάτι τέτοιο είχαν γεμίσει το τηλεφωνικό κέντρο και είπα να μην σας απογοητεύσω. Άλλωστε χωρίς Fans δεν έχει νόημα κιόλας να κάνεις συνέχεια τέτοιες τρέλες!

Ανεβήκαμε κανονικά τον Υμηττό και με έναν νέο bike buddy που κάναμε ονόματι Βαγγέλης, μας έδειξε το μονοπάτι 6 που μπορώ να πω έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον! Θα το ξαναπάμε άλλη μία φορά να το εμπεδώσουμε κάποια στιγμή την άλλη εβδομάδα, συν του ότι καλό θα ήταν την άλλη εβδομάδα να είναι και η υπόλοιπη ομάδα για να γίνει το έλα να δεις λέμε.

Καλός καιρός, Σ/Κ έρχεται, βόλτα μυρίζει!

Λοιπόν το Σ/Κ θα πάμε να πάρουμε δύο τρία ρουχαλάκια για το χειμώνα γιατί τώρα βγαίνουμε με φόρμες και μπουφάν καθημερινά (ξεφτίλα είναι) και είμαστε ψηλοχάλια έτσι, συν του ότι αυτός ο ρουχισμός δε βοηθάει καθόλου πάνω στο ποδήλατο.

Αφού κάνουμε αυτή τη δουλειά. λέμε να ανηφορήσουμε για άλλη μία φορά στον Υμηττό και να κάνουμε τρελίτσες στα μονοπάτια… Ξέρετε τώρα, bunnyhop, free style, down hill και λίγο xc, ώστε να ανεβούμε λίγο στη φόρμα ρε παιδί μου!

Είμαι αισιόδοξος πως θα έχουμε βίντεο και φωτογραφίες από αυτή την εξόρμηση, για να δουν οι απανταχού ανγνώστες (γιατί μη ξεχνάμε μας διαβάζουν κι από Ιαπωνία, «arigato») ότι συνεχίζουμε ακάθεκτοι και δεν αφήνουμε την τρέλα μας!

Βόλτα με τα νέα αποκτήματα

Ήρθαν τα ζαντικά, τα έστησα πάνω στο ποδήλατο και έφυγα για Υμηττό να τα τεστάρω! Η αίσθηση είναι απλά μοναδική.

Ποδηλατώντας με την ίδια συχνότητα και tempo ένιωθα ότι πήγαινα γρηγορότερα.

Η κύληση σε σχέση με τις προηγούμενες ζάντες φαντάζει εξωπραγματική, κι ακόμη δεν έχουν στρώσει για τα καλά, αφού το πολύ να έχουν κάνει καμιά 20αριά χιολιόμετρα. Ξεκίνησα κανονικά από τη γέφυρα της Κατεχάκη μέχρι τα κλασικά σημεία.

Ανέβηκα και την μεγάλη ανηφόρα με το γαρμπίλι και εκεί πάλι πήγαινα τέλεια. Βέβαια ένιωθα και κουρασμένος αφού χτες είχα κατέβει στη δουλειά με το ποδήλατο (πήγαινε έλα είναι 23,5 χιολιόμετρα) και έμεινα μέχρι την 1:00 το πρωί ξύπνιος, αλλά τη βόλτα δεν την έχανα με τίποτε!

Όπως πάντα Σάββατο στις 11:00 το πρωί είχε αρκετό κόσμο. Παράλληλα από την προηγοιύμενη βδομάδα έχουν αρχίσει εργασίες ασφαλτόστρωσης, αλλά ακόμη δεν έχουν τελειώσει. Καλό αυτό καθώς δεν πολυκυκλοφορούν πολλά αυτοκίνητα στους δρόμους κι αυτά που το κάνουν πάνε αρκετά αργά.

Στο χώμα ήταν 4-5 ποδηλάτες ανάμεσα τους είδα κι έναν για downhill όπως και μια ομάδα προσκόπων που πήγαιναν να γνωρίσουν τη φύση!

Άρχισα την πολυλογία και λέω να σταματήσω εδώ να μην σας κουράσω άλλο και απλά να χαζέψετε τις λίγες φωτογραφίες που έβγαλα.

Μέχρι την επόμενη φορά, υγεία, ευτυχία και πολλά ποδηλατικά χιλιόμετρα λέμε!!!

Αποστολή ανάρτηση εξετελέσθη!

Νέα της τελευταίας στιγμής: Ανέβασα και έναν οδηγό για το πως θα βάψετε και εσείς τη δική σας ανάρτηση REBA!

Μετά την αγορά της REBA SL ’08 και αρκετές μέρες αναμονής για τη διαδικασία βαφής, επιτέλους τελείωσα και είναι πλέον πάνω στο ποδήλατο!

Το βάψιμο κράτησε ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο (αστάρι, χρώμα, βερνίκι) και μπορώ να πω έκαψα κάποια εγκεφαλικά κύτταρα σε όλη τη διαδικασία, όμως το αποτέλεσμα είναι απλά σχεδόν τέλειο! Θα παραθέσω κάοιες φωτογραφίες παρακάτω και επίσης θα γράψω ένα μικρό οδηγό για το πως τα έκανα όλα αυτά. Από εκεί που πήρα το χρώμα (Κατεχάκη και Μεσογείων απέναντι από τον Θεόφιλο Εξατμήσεις) δεν είμαι ευχαριστημένος, καθώς περίμενα να κάτσει πάνω στο μέταλο της ανάρτησης τέλεια, όμως με την πολύ πίεση (π.χ. ένα κλιπσάκι που κρατάει το καλώδιο των δισκόφρενων στη γέφυρα της ανάτρτησης) υπάρχει ένα θέμα με το χρώμα.

Αλλά, ας τα αφήσουμε όλα αυτά κι ας περάσουμε στις φωτογραφίες, έτσι;

Πριν αρχίσει το πανηγύρι ήταν έτσι… Βαρετές ε;

Αρχή και περνάμε το αστάρι… Χρώμα κάπως γκρι και επιφάνεια σαγρέ. Αυτό συμβαίνει καθώς το χρώμα θα κάτσει τέλεια πάνω σ’ αυτή την επιφάνεια. Βέβαια πριν περαστεί το χρώμα πρέπει να ξύσουμε λίγο το αστάρι για να γίνει λίγο πιο λείο…

Ορίστε και βίντεο για να δείτε πως περάστηκε το αστάρι. Στο χρώμα κρεμάστηκε από τσιγκέλι από τις στρύπες του IS Mount για τα δισκόφρενα

Τρία χέρια και έτοιμο το χρώμα. Ήδη έχει αρχίσει να φαίνεται η ομορφιά του άσπρου! Φυσικά μπήκαν και τα αυτοκόλητα που φτιάχτηκαν στο Illustrator και τώρα πάμε για βερνίκι!

Περασμένη με βερνίκι και έτοιμη να μπεί στη θέση της πάνω στο crown!

Μία μόνο φωτογραφία αλλά 1000 λέξεις, έ;

Και έτοιμη πάνω στο ποδήλατο!

Ανυπομονώ να το πάω βόλτα το Σαββατοκύριακο να γουστάρω… Άντε και καλές μας βόλτες!

Λείαν συντόμως, κλειστόν λόγω καλοκαιριού!

Έχω πάρα πολύ καιρό να γράψω και αυτό λόγω του ότι όπως καταλαβαίνετε έσφιξαν οι ζέστες και το ΣουΚού αντί να πηγαίνουμε για ποδηλατάκι πάμε για μπάνια! Μην ανησυχείτε όμως γιατί και εκεί κάνουμε θαλάσσιο ποδήλατο… Παντού όπου και να πάω βρίσκω ένα ποδήλατο.

Λόγω του ότι βέβαια δεν πήγαμε στο βουνό αυτό τον καιρό, βρήκα την ευκαιρία και πήγα στη δουλειά μου με το ποδηλατάκι. Είναι στον Άλιμο και από Ζωγράφου το κοντέρ το μέτρησε σε 11,7 χιλιόμετρα. Άρα πήγαινε, έλα είναι 23,4 χιλιόμετρα. Αρκετά καλά έτσι; Δεν είναι καθόλου κουραστικό, για όσους βιαστούν να πουν μα καλά δεν τα έφτυσες; Με μία μέση ωριαία ταχύτητα της τάξης των 20 χιλιομέτρων αυτή η διαδρομή βγαίνει σε 35 λεπτά. Δηλαδή 5 λεπτά αργότερα από το να έρθω με το αμάξι μου και 25 λεπτά πιο γρήγορα από το να έρθω με λεωφορείο!

Εκτός από ‘μένα βέβαια είναι και άλλοι που το κάνουν αυτό και έχει αρχίσει να γεμίζει ο δρόμος από ποδηλάτες – γουστάρω!

Στο θέμα μας τώρα, αγόρασα ήδη τα αυτοκόλητα για την Rock Shox Rebal SL (που λέω να πάρω κάποια στιγμή) και αργότερα όταν θα την πάρω θα πέσει το βάψιμο και από μαύρο ματ θα γίνει άσπρο γκλος σε χρόνο dt. Τα αυτοκόλητα είναι μαύρα και θα ταιριάζουν απόλυτα με το ποδηλατάκι! Έτσι, έτσι λέμε…

Και οι πεταλιές συνεχίζονται!

Σήμερα και το Σάββατο ήταν ακόμη δύο ημέρες δυνατών συγκινήσεων στο βουνό του Υμηττού. Αυτή τη φορά είχαμε να δοκιμάσουμε και να αξιολογήσουμε τα νέα μας αποκτήματα. Τους τροχούς Fulcrum : Red Metal 5 (επιτέλους!), τα πετάλια clipless Shimano PD-M540, την 9πλή κασέτα της Shimano XT-M770 και βέβαια να μη παραλείψουμε να αναφέρουμε τα Camelbacks! Δύο ολόκληρα λίτρα χωρητικότητας και ειδικό σύστημα τροφοδοσίας να τα συνοδεύει προσδίδουν πλέον στις βόλτες μας κυριολεκτικά ασταμάτητες και κατά πολύ πλέον μακρύτερες διαδρομές. Φροντίσαμε βέβαια να απαθανατίσουμε σε συγκεκριμένα τεχνικά σημεία τις «ριψοκίνδυνες» κολιές μας! Θα τις δείτε παρακάτω εννοείται, σιγά μη σας αφήναμε με το παράπονο!

Δυστυχώς τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες η γνωστή παρέα που απάρτιζε τις βόλτες στον Υμηττό μας έχει λησμονήσει, λόγω διαφόρων κολλημάτων. Ελπίζουμε τις επόμενες εβδομάδες που θ’ ακολουθήσουν, να υπερπηδήσουν όποια εμπόδια τους παρουσιαστούν και να μη χάσουν την ευκαιρία για διασκέδαση και αεροβική άσκηση!

Παρακάτω θα δείτε τα εξαρτήματα που απαρτίζουν πλέον τη τελική εικόνα του ποδηλάτου μου, ενώ βέβαια οι «παλιοί» τροχοί δόθηκαν ευλαβικά στο ποδήλατο του Πάνου το οποίο πλέον είναι στιβαρότερο, ποιό αθόρυβο και ωραιότερο! Δείτε τα!

Καιρό έχουμε να τα πούμε

Το ξέρω τις τελευταίες μέρες δεν έγραψα κάτι καινούργιο. Έχω δικαιολογία όμως και καλή μάλιστα! Καταρχήν είχαμε απίστευτη δουλειά στο γραφείο με αποτέλεσμα να μην έχω τον απαιτούμενο χρόνο να γράψω και ναι το παραδέχομαι τα πιο πολλά άρθρα τα γράφω από το γραφείο γιατί είμαι πιο πολύ ώρα πάνω από το PC και έχω κάνα μισάωρο να τα γράψω.

Κατα δεύτερον τώρα τελευταία έφτιαξα ένα λογαριασμό στο facebook και άρχισα την κοινωνική δικτύωση όπως εκατομύρια κόσμος. Δηλαδή τόσοι πολλοί το χρησιμοποιούν γιατί εγώ να μείνω στην απέξω; Ήθελα να μπω και στους φίλους της Εύας Καϊλή αλλά το πιάσε το όριο των 5.000 φίλων και τι βύσμα να βάλεις τι hack κάνεις τίποτε δε γίνεται και τελικά ο σκοπός της ζωής μου να είμαι στους φίλους της Εύας δεν πραγματοποιήθηκε (τίνει να γίνει αστικός μύθος πως αυτή ήταν η πρώτη που έφτασε το όριο των 5.000 φίλων στο facebook)!

Εκεί άρχισα να βάζω φίλους γνωστούς και άγνωστες γυναίκες που μου έλεγε μπορεί να τις ξέρω. Λέω, τις ξέρω δεν τις ξέρω, αυτές πάντως θα με μάθουν!

Έβαλα και μέχρι στιγμής τα δύο πιο καυτά παιχνίδια που κυκλοφορούν στην κοινώτητα του site, το Who Has The Biggest Brain που τεστάρει τις ικανότητες που έχετε στην αριθμιτική, στη μνημόνευση, στη λύση παζλ και στη λογική σκέψη. Όπως καταλαβαίνετε το έχω φτάσει σε απίστευτα επίπεδα καθώς το (Ράδι)IQ μου είναι -135 και τους έχω κάψει όλους!

Το άλλο ωραίο παιχνιδάκι είναι το Traveler IQ Challenge που σ’ αυτό πρέπει στις ερωτήσεις που σου κάνει για το που είναι κάποια χώρα, πόλη, διάσημο μνημείο, διάσημο μέρος, κτλ. να κλικάρεις στο χάρτη και όσο πιο κοντά πέσεις τόσο καλύτερα για ‘σένα! Ακούγεται εύκολο αλλά δεν είναι, γιατί ο χάρτης είναι μικρός και γιατί θα εκπλαγείτε από το πόσο δε γνωρίζετε που βρίσκονται κάποια μέρη στη γη και κάποια άλλα που αλλού νομίζατε και τελικά αλλού πέφτουν!

Για να μην μακρυγορώ και κουράζω τον κόσμο και για όσους τελικά φτάσουν μέχρι εδώ, τότε να ξέρετε πως αυτό το Σ/Κ θα τεστάρουμε τα νέα hydration packs και αν είμαι τυχερός θα βάλω και τα SPD πετάλια να δω πόσες τάπες θα φάω…

Καλή πρωτομαγιά, αλλά τι βόλτα και η σημερινή όμως!

Σήμερα ξεκινήσαμε εγώ και ο Αντρέας για Υμηττό με προοπτική να ανακαλύψουμε νέα μονοπάτια, ώστε να ανεβούμε όλοι μαζί η παρέα αργότερα!

Αυτό κάναμε λοιπόν σήμερα και μέρα που ήταν (Πέμπτη 1η Μαΐου), δηλαδή πρωτομαγιά ήταν φυσικό να γίνεται στο βουνό της Πόπης. Παντού άνθρωποι σε οποιοδήποτε σημείο θα μπορούσε να κάτσει ένας με την οικογένεια του ή με το παρεάκι του. Σε ρυάκια και σε βράχια, μόνο τα δέντρα μας ξέφυγαν λίγο. Καλά κάνουν και έρχονται, έτσι ο Υμηττός γεμίζει ζωή και είναι ωραίο. Όχι τίποτε άλλο θα έχουμε και περισσότερο κοινό να βλέπει τα κόλπα που κάνουμε και να μας χειροκροτεί!

Στα δικά μας λοιπόν. Τα περί βόλτας ήταν απλά, πήγαμε αυτή τη φορά προς Βύρωνα όπως και την προηγούμενη το Μεγάλο Σάββατο αλλά αυτή τη φορά στην πινακίδα που έδειχνε προς Πύργο την επιλέξαμε και ανεβήκαμε το μονοπάτι. Μετά από ώρα που το ανεβάζαμε καταλάβαμε πως δεν είναι πολύ καλό για ανάβαση αλλά κατάβαση, κι αυτό γιατί έχει γαρμπίλι και αρκετές πέτρες και βραχάκια κάνοντας δύσκολη τη διαδρομή. Σαν κατάβαση όμως θα είναι απλά τέλεια!

Αφού πήγαμε στον πύργο επιλέξαμε να πάμε από τον μεγάλο χωμάτινο δρόμο που οδηγεί στην Μονή Καισαριανής, Βύρωνα, Καρέα, κτλ. Είπαμε να πάμε από Βύρωνα καθώς με τα νέα του λάστιχα ο Αντρέας (Continental Race King Supersonic 26×2.2) ήθελε να φάνε τα χιλιόμετρα για να στρώσουν. Παρεμπιπτόντως αυτά τα λάστιχα είναι τρομερά μάγκες! Είναι Kevlar, πράγμα που πάει να πει πανάλαφρα και άκουσον άκουσον είναι φτιαγμένα από ένα ειδικό υλικό που κατασκευάζεται από φύκια! Αυτό το λέω για τις κυρίες περισσότερο, καθώς αν τους τελειώσει η κρεμούλα από φύκια, μπορούν να πέσουν πάνω στο ποδήλατο το Αντρέα οπότε με ένα σμπάρο δύο τριγώνια!

Όμως καθώς πηγαίναμε προς Βύρωνα να σου και φεύγει η βίδα που κρατάει την μανέτα των Avid φρένων (η πίσω) και άντε να την βρεις τώρα σε τόσο χώμα και πέτρα! Αποτέλεσμα να μείνει μόνο με μπρος φρένο ο Αντρέας και να φύγουμε άρων άρων πριν προλάβουμε να κάνουμε την κατάβαση. Ε, ρε γερή μπάζα θα κάνει τελικώς ο Κασσιμάτης όταν τoυ πάμε τα ποδήλατα για service και μερικές αλλαγές που θέλει ο Αντρέας.

Το video παραπάνω που μερικοί μπορεί να είδατε είναι από το μονοπατάκι που σας λέω για τον πύργο. Καλό αλλά αρκετά δύσκολη η ανάβαση.

Εις το επανιδείν λοιπόν και για όσους άλλους ποδηλάτες μας παρακολουθούν εκτός της παρέας καλές βόλτες μάγκες!

Helmet Camera video

Σήμερα θα έχουμε στα χέρια μας τα video που τράβηξε ο Γιώργος με την VholdR και πραγματικά θα είναι πολύ καλή φάση να τα δείτε και εσείς. Το μόνο που δεν μπορώ να καταλάβω είναι πως αυτοί που έχουν βάλει τα δικά τους video στο internet τους δείχνει να πηγαίνουν με χίλια. Δε λέω τρομερό αλλά και τα δικά μας video που πηγαίναμε σχετικά γρήγορα φαίνεται λες και πάμε βόλτα με τα καροτσάκια!

Αύριο πάντως θα ξαναπάμε να πάρουμε video αυτή τη φορά την κατάβαση που είναι 5 χιλιόμετρα προς Καρέα. Εκεί σίγουρα θα δείτε κάτι αξιομνημόνευτο. Ναι καλά καταλάβατε, back flips, dirt jumps και κατάβαση με τα μπούνια!

Σε συνέχεια των σχολίων για το video από τη βόλτα μας, ορίστε λοιπόν το αρχείο με μουσική υπόκρουση από Red Hot Chili Peppers και βέβαια τα μυαλά στα κάγκελα τις πόρτες και όλα τα παράθυρα λέμε!

Και η Shimano πάντως δε πάει πίσω

Το είχα πει πως θα γράψω και ένα άρθρο για την πεταλιέρα Shimano XT M770 Hollowtech II και μου φαίνεται πως ήρθε αυτή η στιγμή αφού και το πάσχα φτάνει, οπότε και το δώρο είναι στη γωνία και μου κλείνει το μάτι

Μερικά από τα χαρακτηριστικά της είναι (από το site της Shimano):

• HOLLOWTECH II για λιγότερο βάρος
• Κατασκευή από ατσάλι/ανθρακόνημα για μεγαλύτερη στιβαρότητα και μπράτσο από αλλουμίνιο
• Πιο παχύς και δύσκαμπτος εξωτερικός κρίκος 44άρων δοντιών
• Βελτιωμένες επιδόσεις στις αλλαγές ταχυτήτων
• 853gr
• Δίσκοι 22-32-44

Με λίγα λόγια έχουν γίνει αρκετές βελτιώσεις στο νεό XT με αποτέλεσμα να έχεις καλύτερη αίσθηση στο πετάλι.