Ήρθε η άνοιξη! Καιρός για MTB!

Λίγο πριν τη σαβούρα

Την Κυριακή που μας πέρασε (28/2/2010) ανεβήκαμε για μία χαλαρή βόλτα στο βουνό μέχρι την Καλοπούλα και πραγματικά θυμηθήκαμε γιατί είναι μοναδική εποχή η άνοιξη. Σχεδόν σε όλα τα μονοπάτια που πάμε το πράσινο είναι διάχυτο και είναι πολύ όμορφο να κάνεις εκεί ποδήλατο! Σ’ όλα αυτά εξαίρεση είναι η μικρή σαβούρα που έφαγα προσπαθώντας να κανω ισορροπία για να με πάρει ο Αντρέας φωτογραφία και τη χαρά μου βέβαια για την αγορά ακόμη ενός οικοπέδου στον Υμηττό!

Βέβαια την ίδια ιδέα μ’ εμάς είχαν περιπατητές, MXάδες και άλλοι ποδηλάτες με αποτέλεσμα να γίνεται το έλα να δεις στο βουνό.

Ωραία εικόνα κι αυτή να βλέπεις οικογένειες που έχουν κάτσει στα διάσπαρτα παγκάκια της Καλοπούλας. Παρέες με ακόμη και 10 ανθρώπους να περπατάνε στο βουνό και όλοι γενικότερα να περνάνε καλά! Να πω την αλήθεια μου ένιωθα σαν εμείς με τα ποδήλατα να χαλάγαμε (για αυτούς πάντα) την εικόνα του βουνού γιατί αναγκάζονταν να κάνουν πέρα ώστε να περάσουμε. περισσότερα »

Κάλη χρονιά με μια νέα διαδρομή!

Υμηττός Ιανουάριος 2010

Είχα πει παλαιώτερα πως μέχρι να διορθωθεί το πρόβλημα του Αντρέα στο ποδήλατο του δε θα είχαμε περισσότερα νέα.

Έτσι λοιπόν αφού πλέον έχει το ποδήλατο στα χέρια του εδώ και 2 εβδομάδες κανονίσαμε και κάναμε τη βόλτα που θέλαμε εδώ και καιρό. Την ανάβαση του Υμηττού από την άσφαλτο.

Πράγματι η διαδρομή είναι πανέμορφη και το μόνο κακό είναι τα αυτοκίνητα, όμως ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος έτσι;

περισσότερα »

Μονοπάτι στη μονή Καισαριανής… Η συνέχεια

Από τη βόλτα στον Υμηττό

Ανεβήκαμε και σήμερα όπως και την προηγούμενη φορά και είχαμε στο μυαλό μας να πάμε στο τέλος από το νέο μονοπάτι που βρήκαμε στη μονή Καισαριανής. Η διαδρομή κλασσική: Πολυτεχνείο-Καισαριανή-Υμηττός όμως αυτή τη φορά το χώμα για ένα περίεργο λόγο ήταν πιο μαλακό από τις άλλες φορές με αποτέλεσμα να γλιστράει το ποδήλατο σε απότομα μονοπάτια…

Παρόλα αυτά πήγαμε τη διαδρομή από τον μεγάλο δρόμο (από τη μπάρα της πυροσβεστικής και κάτω) και φτάνοντας στη μονή είπαμε να πάρουμε κάποια video με αλματάκια και ένα με κινούμενο στόχο τον Αντρέα.

Τα αποτελέσματα θα έλεγα ήταν πολύ καλά και μπορείτε να τα δείτε στο video που ακολουθεί…
περισσότερα »

Καλή ποδηλατική χρονιά!

Άντε και καλή αρχή

Το Σάββατο ανεβήκαμε Υμηττό μετά από σχεδόν 2 μήνες απουσίας και μπορώ να πω πως ήταν υπέροχα. Μεγάλο λάθος που δεν είχαμε ανέβει μέχρι στιγμής, αλλά βλέπετε οι δουλειές (ως γνωστόν) όταν γυρνάμε το Σεπτέμβριο είναι λίγο αυξημένες.

Ούτως ή άλλως, τώρα είναι η καλήτερη εποχή για ποδηλατοβόλτες στο βουνό (είτε έιναι Υμηττός είτε Πάρνηθα) και απόδειξη είναι κάποιες από τις φωτογραφίες που βγάλαμε.

Πήγαμε μέχρι Καλοπούλα ώστε να μην το σκίσουμε κιόλας καθώς 2 μήνες είναι αυτοί. Είχε και πάρα πολύ κόσμο αλλά και ποδήλατα κιόλας. Επίσης στη Καλοπούλα σε ένα λόφο είδαμε και προσκόπους να κάνουν μια κατασκήνωση με σκηνές κτλ. Πολύ ωραίες καταστάσεις, το χαίρεται ο κόσμος και καλά κάνει!

Παρακάτω είναι ένα μικρό video για όταν ανεβαίναμε και φυσικά οι καλύτερες από τις φωτογραφίες που τραβήξαμε…

περισσότερα »

Helmet Camera Video στον Υμηττό

Να ναι καλά ο Γιώργος που μας έδωσε χτες (20/06/2009) την VholdR για να βγάλουμε ένα βιντεάκι με την κάμερα στη σημερινή βόλτα (21/06/2009)… Την ρύθμισα ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο πάνω για να παίρνει καλύτερα πλάνα και για πρώτη φορά τα καταφέραμε καλά!

Έχω μία ανησυχία όμως. Την πρώτη φορά που είχαμε γράψει με τη κάμερα είχε σκάσει το λάστιχο του Γιώργου. Σήμερα έσκασε το λάστιχο του Αντρέα, που σημειωτέον είναι και tubeless! Έχω αρχίσει να σκέφτομαι πως μάλλον είναι καταραμένη και κάθε φορά θα σκάει και ένα λάστιχο!

Τέλος πάντως απολαύστε κι εσείς το βίντεο. Για όσους ξέρουν θα καταλάβουν πάνω κάτω που είναι όλο το σκηνικό για όλους τους άλλους απλά απολαύστε την αδρεναλίνη που σου δίνει το mountian bike μερικές φορές!

Επίσης άλλο ένα βίντεο, αυτή τη φορά με τον Αντρέα στη θέση του κάμερμαν! Λόγω κακής τοποθέτησης του κράνους (δεν το προσέξαμε πολύ) δεν είναι και η καλύτερη λήψη, παρόλα αυτά κι αυτό είναι ένα πολύ καλό δείγμα για τα όσα θα ακολουθήσουν…

Ποιος θα πάρει νέο carbon παλουκόσελο;

FSA SLK Carbon παλουκόσελο

Έλα μου ντε; Καλοκαιράκι έρχεται και το ποδηλατάκι όλο και πιο πολύ μου φαίνεται ότι θα χρειαστεί μία μικρή (ναι καλά) αναβάθμιση, η οποία θα είναι και η τελειωτική. Μα καλά, πόσες φορές το έχω πει αυτό; Τελικά είμαι ένας υποκριτής μου φαίνεται, όλο για τους άλλους λέω αλλά κι εγώ δε πάω πίσω.

Ε, ναι το παραδέχομαι δε μπορώ να κάθομαι με το Scott Accesories παλουκόσελο. Δηλαδή έλεος, που ακούστηκε αυτή η μάρκα;

Πλάκα, πλάκα όμως τόσο καιρό με έχει αφήσει ασπροπρόσωπο. Σε όλες τις συνθήκες έχει βγει παλουκάρι και θα νοιώσω λίγο κάπως όταν το αποχωριστώ, εκτός κι αν κάποιος το αγοράσει…

περισσότερα »

Υμηττός και χαλαρά πράγματα

Ανεβήκαμε χτες στο βουνό αφού δε μπορέσαμε το Σάββατο (βλέπε είχαμε πάει προπόνηση στο γυμναστήριο) και κάναμε μία από τις χαλαρές βόλτες. Δηλαδή ανεβήκαμε Καλοπούλα και από εκεί Μονή Καισαριανής και πάλι κάτω…

Το ότι έχουμε να πάμε 1 μήνα για ποδήλατο, λόγω της ίωσης που με ταλαιπωρούσε εμένα μας επηρέασε στη φυσική μας κατάσταση. Όμως και στο γυμναστήριο το Wing Chun 4 μέρες (Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή και Σάββατο) μας ξέκανε για τα καλά. Δε μπορώ να πω είμαστε πολυάσχολοι τον τελευταίο καιρό και δε πέφτει τρίχα!

Παρακάτω δείτε βιντεάκια από την εξόρμηση. Και σκέφτομαι …εφόσον μία εικόνα 1000 λέξεις, ένα βίντεο πόσες; Ξέρετε μέθοδος των τριών…

Ποδήλατο και πάλι στον Υμηττό

Υμηττός Ποδήλατο

Είναι λίγο κάπως, όμως σκέφτομαι πως πρέπει κάποια στιγμή το Σαββατοκύριακο να πάμε την καθιερωμένη μας βόλτα στο βουνό, αφού έχουμε να το επισκευθούμε εδώ και ένα μήνα περίπου! Ο καιρός είναι τέλειος -εντάξει κάνει λίγο πιο πολλή ζέστη από το κανονικό- και ενδείκνυται για ποδηλατάκι. Εαν δεν πεταχτούμε για μπανάκι, που δεν το κόβω και τόσο σίγουρο τότε στάνταρ θα μας βρείτε σε ένα από τα μονοπάτια του!

Η ποδηλατοπορεία μας άνοιξε την όρεξη και τελευταίες πληροφορίες μας ενημέρωσαν πως κάποιοι από την παρέα ετοιμάζονται πυρετωδώς να στήσουν τα νέα αποκτήματα και να μας κάνουν παρέα.

Τα μικρά service έχουν γίνει και πλέον τα άτια είναι έτοιμα για όργωμα.

Βολτάρω, βολτάρεις, βολτάρουμε

Το Σαββατοκύριακο φαινόταν μία καλή μέρα για ποδήλατο και εξελείχθηκε ακριβώς έτσι! Αρχίσαμε κανονικά τη βόλτα μας στον υπέροχο Υμηττό φτάνωντας μέχρι το τρίγωνο που κάνουν οι πρόσκοποι κατασκήνωση, αλλά και ξεκουράζεται ο κόσμος. Απο εκεί ούτως ή άλλως (λίγο πιο πάνω) είναι και το παρακάτω βίντεο.

Santa Cruz Nomad

Ανεβαίνωντας προς τα πάνω είδαμε 2 συν-ποδηλάτες να έχουν πάθει λάστιχο (ο ένας από αυτούς) και τους βοηθήσαμε δίνωντας τους την τρόμπα μας αφού δεν είχαν για σαμπρέλα με βαλβίδα αυτοκινήτου. Ο ένας από αυτούς μάλιστα είναι γνωστός μας (συγγνώμη αλλά δε θυμάμαι το όνομα του) και πήρε το καινούργιο Santa Cruz Nomad. Ένα πάρα πολύ καλό ποδήλατο στα μονοπάτια και γενικότερα στα κακοτράχαλα!

Παρόλα αυτά δεν κάναμε και πολλά καθώς είχαμε υποχρεώσεις και έτσι πήγαμε κλασσικά μέχρι τον δρόμο της πυροσβεστικής και ακολούθως κατεβήκαμε από το μονοπάτι 6 και καπάκια στο μονοπάτι «μασάζ» για όσους το ξέρουν.

Το τέλος ήταν καλύτερο όλων καθώς ανακαλύψαμε ένα νέο μονοπάτι που πάει παράλληλα (αλλά μέσα στο χώμα) με την Εθνικής Αντιστάσεως στην Καισαριανή. Από εκεί θα πάρουμε και ένα πολύ καλό βίντεο και φωτογραφίες όταν ξαναπάμε καθώς έχει κάτι άλματα λουκούμια!

Επιτέλους άλλη μία βόλτα!

Είχαμε καιρό να βγούμε στο βουνό και το ομολογώ χτες που ανεβήκαμε το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ! Πήγαμε από την κλασσική διαδρομή που πάμε όλο αυτό τον καιρό κι αυτό γιατί είχαμε και υποχρεώσεις μετά το απόγευμα.

Στην είσοδο στο βουνό στο ασφαλτοστρομένο δρόμο (ακριβώς στην έξοδο στην Κατεχάκη) εκεί που βρίσκεται το σπιτάκι των εθελοντών ήταν άνθρωποι της εθελοντικής ομάδας δασοπροστασίας Υμηττού και μάζευαν υπογραφές. Έτσι πήγα μαζί με τον Αντρέα και βάλαμε τη τζίφρα μας. Πιστεύω να μαζέψουμε αρκετές και να μπορέσουμε να σταματήσουμε τις προθέσεις της Κυβέρνησης να τον κάνουν «πάρκο» τον Υμηττό.

Τέλος πάντων, ανεβήκαμε μέχρι τον μεγάλο πυροσβεστικό δρόμο και πήγαμε μετά προς την Μονή Καισαριανής. Πήραμε κάτι φωτογραφίες και video στη διαδικάσια και εδώ θα σας δείξω λίγα από αυτά ου τραβήξαμε. Ένοιωθα πάλι ότι είμαι στο στοιχείο μου. Το μόνο κακό ήταν που ανέβηκα στο ποδήλατο του Αντρέα (TREK Fuel EX 8), αφού του έφτιαξε την πίεση στην πίσω ανάρτηση και αυτή τη φορά κατάλαβα τη πάει να πει FS.

Είναι κάτι το τελείως διαφορετικό και σε κάνει να μην θες να ανεβείς από τη σέλα! Ωραία πράγματα, βέβαια το έκανε και ο Αντρέας λίγο πιο XC το ποδήλατο αλλάζωντας τον λαιμό να βλέπει προς τα κάτω με αποτέλεσμα να νομίζω ότι ήμουν πάνω στο δικό μου ποδήλατο (Scott Scale 70) αλλά με πίσω ανάρτηση.

Ο καιρός καλυτερεύει και έτσι θα βγαίνουμε πιο πολύ έξω… Μεχρί την επόμενη, εις το επανιδείν!

Scott Scale 70, τελική μορφή

Scott Scale 70 Φεβρουάριος '09

Δε μπορούσα να μην αναφερθώ πως θα είναι από εδώ και στο εξής το Scott… Μικρές αλλαγές μπορεί να γίνουν, όμως η κεντρική ιδέα θα παραμείνει ίδια. Τα περιφερειακά που έχει αυτή τη στιγμή επάνω του είναι ότι καλύτερο για τέτοιας εμβέλειας ποδήλατο, όχι ότι δε θα μπορούσε να είναι όλο με XTR, απλά η δική μου υποκειμενική σκέψη το αποκλείει… Εξάλλου μια χαρά είναι το σχεδόν Full XT setup και λέω σεδόν Full XT καθώς η αλυσίδα και οι αλλαγές είναι Deore απλά. Αλυσίδα δεν αλλάζω με τίποτε. Έχει ήδη κάνει 1.200χλμ. και πάει μία χαρά και μου φαίνεται θα πηγαίνει καλά για πολύ καιρό ακόμη .

Οπότε έχουμε και λέμε τι έχουμε αυτή τη στιγμή επάνω στο bicycleta:

• Πεταλιέρα, κασσέτα, πίσω και μπρος σασμάν: Shimano Deοre XT
• Αλυσίδα, αλλαγές: Shimano Deore
  
• Ανάρτηση: RockShox Reba SL 2008
• Φρένα: Formula Oro K24
  
• Λαιμός: FSA OS-190 Carbon Look
  
• Τιμόνι: FSA K-Force Carbon
• Τροχοί: DT Swiss 4.1D με κέντρα XTR
• Λάστιχα: Conti Race King 2.2
• Σέλα, παλουκόσελο: Scott
  

Τέλος πάντων, ιδού οι τελευταίες φωτογραφίες, έτσι για τους πιστούς φίλαθλους και φίλους των Hard Tail ποδηλάτων…

Νέα video σε συνάρτηση με την παρουσίαση

Η παρουσίαση έγινε, έστω και λακωνική, οπότε είπα να σας δώσω και 2 βιντεάκια από τη μέρα που κάναμε τη φωτογράφιση του μοντέλου… Στο ένα φυσικά είμαι εγώ, ο τρισμέγιστος ποδηλάτης και προπονητής μεγάλων αθλητών και στο δεύτερο ο Αντρέας προσπαθώντας να συνηθίσει το νέο του απόκτημα. Τα πήραμε με την Canon καθώς έπρεπε να πάρουμε και τις φωτογραφίες, συν του ότι παίρνει και καλύτερα video αυτή η φωτογραφική (640×480 30fps σε .AVI).

Απολαύστε λοιπόν:

Ποιος άλλος; Η μουτσούνα μου φυσικά!

Και ο Αντρέας με προσεχτικές κινήσεις

Γύρος (όχι χοιρινό) Υμηττού και παραλειπόμενα

Το είπαμε και το κάναμε. Τον γύρο εννοώ… Για άλλη μία φορά συναντηθήκαμε με τα παιδιά στα γήπεδα του Κουταλά στο Βύρωνα κατά της 10 παρά ώστε 10 νταν να την κάνουμε για τον γύρο!

Δε ξέρω πως τα καταφέραμε πάλι, αλλά είμασταν ξανά 10 άτομα. Κάποιους δεν τους είχα ξαναδεί, άλλοι όμως στάνταρ . Αρχή και η ανηφόρα του Βύρωνα προς τον μεγάλο αγροτικό δρόμο του Υμηττού. Να σας πω την αλήθεια όταν τον κατεβαίνεις είναι πολύ πιο όμορφα και ξεκούραστα. Στην αρχή έχει μία ανηφόρα που είναι αρκετά δύσκολη, στην οποία αναγκαστήκαμε να κατέβουμε κιόλας σε ένα σημείο (γιατί εγώ προσωπικά  μπήκα σε ένα νεροφάγωμα και κόλλησα. Δεν είναι ότι δε μπορούσα να τον βγάλω, αφού είμαι τόσο μεγάλος αθληταράς και πάντα μετριόφρων βεβαίως, βεβαίως).

Μαζευτήκαμε στην μπάρα της Πυροσβεστικής και αφού φάγαμε 3 γουρουνόπουλα και 2 γαλοπούλες, για να αναπληρώσουμε ενέργεια από την υπερπροσπάθεια που κάνουμε για αυτή την τεράστια διαδρομή φύγαμε για Παπάγου και αργότερα χώμα και Αγία Παρασκευή, Μεσόγεια και τέλος (φτου, φτου) ξεκούραση στο νεκροταφείο της Παιανίας.

περισσότερα »

Υμηττός, 60άρα

Ένα από τα μονοπάτια

Αν είμαστε τυχεροί αύριο κατά τις 9:30 με 10:00 το πρωί θα είμαστε στην περιοχή Κουταλά στον Βύρωνα (στα γηπεδάκια δηλαδή που βρίσκονται κοντά στη Κατεχάκη) για να κάνουμε μια 60αριά χιολιόμετρα αν είμαστε σε φόρμα…

Είναι η πρώτη φορά που θα προσπαθήσουμε να κάνουμε το γύρο του Υμηττού και για να πω την αλήθεια είμαι λίγο φοβισμένος μήπως και τελικώς δεν τα καταφέρω! Με μία αισιόδοξη ματιά θέλουμε να τελειώσουμε την βόλτα κατά τις 5:00 με 5:30 το απόγευμα, ώστε να μην είμαστε πάνω όταν πιάσει το σούρουπο. Όμως για καλό και για κακό θα είμαστε προετοιμασμένοι και για αποχώρηση αν τελικώς δε μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα.

Όπως και στην Πάρνηθα άλλωστε που λέγαμε για 60 χιλιόμετρα αλλά τελικά κάναμε 31, τα μισά δηλαδή κι αυτά δε βγήκαν χαλαρά για εμένα, ούτε όμως και ξεσκίστηκα.

Συμπράκαλα; Δύο σαμπρέλες σίγουρα, τζελάκια, κάνα παστέλι αν έχουμε, ξηροί καρποί και κάνα τοστάκι/σαντουϊτσάκι γιατί το στομάχι θα παραπονιέται μετά από τόσες ώρες ποδηλάτου. Τον ξέρουμε τον Υμηττό και φαίνεται πιο φιλική η βόλτα, όμως είμαι σίγουρος πως ο Ντίνος θα μας δείξει νέες διαδρομές, καθώς εμείς συνήθως ποδηλατούμε σχετικά στους πρόποδες, λίγο πιο πάνω από την Καλοπούλα και μου φαίνεται πως αυτή τη φορά θα του δώσουμε και θα καταλάβει.

Φωτογραφίες βέβαια και θα παιχτούν, όπως και βίντεο ώστε να έχουμε όλοι μετά μία σφαιρική άποψη!

Πάρνηθα -Βασιλικά-, ένας παράδεισος για Mountain Biking

Χτες (Κυριακή 19/1) πήραμε την απόφαση και πήγαμε προς Πάρνηθα στα Βασιλικά. Μπορώ να πω πως δεν ξεκίνησε καλά η Κυριακή από τις πρώτες πρωινές τις ώρες, καθώς ξενύχτησα μέχρι τις 2:00 τα ξημερώματα και μετά δεν είχα όρεξη να ξυπνήσω στις 8:30 το πρωί. Έτσι αργήσαμε να ετοιμαστούμε καθυστερώντας περίπου 15-20 λεπτά να φτάσουμε στο ραντεβού μας στις 10:20 το πρωί.

Τέλος καλού όλα καλά όμως αφού τελικώς είμασταν στη γέφυρα της Βαρυμπόμπης κατά τις 10:45 και προλάβαμε την υπόλοιπη παρέα! Βουρ μετά στο  μικρό πάρκινγκ για να βάλουμε τα γαϊδουράκια (αυτοκίνητα, το δικό μας είχε στη σχάρα 3 ποδήλατα, τα ‘φτήσε το καημένο) στο χώρο τους. Εκεί βρήκαμε και τους υπόλοιπους. Σύνολο; 10 άτομα έτοιμοι για μια αξέχαστη βόλτα.

Ξεκινήσαμε λοιπόν τη βόλτα μας από το πάρκινγκ και φύγαμε για ένα μονοπάτι δίπλα στις γραμμές του τρένου… Αμέσως βγήκαμε σε ένα πολύ στρωτό και ποδηλατικό μονοπάτι (όχι πολύ πλατύ) με περιοχές με νερόλακους. Αμέσως μετά σε μία μεγάλη ανηφόρα, η οποία με πόνεσε λίγο η μέση στο τέλος για να την βγάλω, όμως μετά άρχησαν τα ωραία μονοπάτια με περιοχές με λάσπη, μονοπάτια μικρά που ίσα ίσα πέρναγες, με φυλωσιές ανάμεσα και κορμοί από εδώ και από εκεί. Νεροφαγωμένα κομμάτια (τα πρώτα μονοπάτια και με πεζοδρόμιο όπως είπε και ένας συν-ποδηλάτης) που κατέληγαν σε πανέμορφα ανοίγματα!

μονοπάτια με περιοχές με λάσπη, μονοπάτια μικρά που ίσα ίσα πέρναγες, με φυλωσιές ανάμεσα και κορμοί από εδώ και από εκεί.

Οπως επίσης και Drop Outs με ύψος γύρω στο 1 μέτρο το καθένα, ιδανικά για αλματάκια. Εγώ προσωπικά με το Scale μου έκανα 3-4 αλματάκια γιατί φοβόμουν μην το σπάσω και μείνω με τις ρόδες στο χέρι! Παρόλα αυτά άντεξε και ο σκελετός και οι ζάντες. Αυτό πάει να πει DT Swiss και Shimano XTR τελικά, κάτι που με τις Alex Rims θα έκλεγα με μαύρο δάκρυ τώρα!

Η παρέα ήταν πολύ σούπερ, 10 άτομα άλλωστε να ποδηλατούν είναι μεγάλος αριθμός, εφόσον δε πρόκειται για αγώνα. Συνατήσαμε και πολλούς MXάδες να σκίζουν τις μηχανές και το βουνό, όπως και άλλους ποδηλάτες να απολαμβάνουν το τοπίο! Απλά και συγγνώμη που θα το πω αυτό, τελικά ο Υμηττός υπολείπεται της Πάρνηθας κατά πολύ. Δε λέω έχει κι αυτός τα μονοπάτια και τις μοναδικές του περιοχές, αλλά όχι όπως στην Πάρνηθα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ντίνο που μας οδήγησε σ’ αυτά τα μονοπάτια βοηθώντας να μην χαθούμε, γιατί εκεί χάνεσαι πολύ εύκολα αν δεν ξέρεις.

Μέχρι την επόμενη φορά λοιπόν, που θα υπάρξει σίγουρα!