Ήρθε η άνοιξη! Καιρός για MTB!

Λίγο πριν τη σαβούρα

Την Κυριακή που μας πέρασε (28/2/2010) ανεβήκαμε για μία χαλαρή βόλτα στο βουνό μέχρι την Καλοπούλα και πραγματικά θυμηθήκαμε γιατί είναι μοναδική εποχή η άνοιξη. Σχεδόν σε όλα τα μονοπάτια που πάμε το πράσινο είναι διάχυτο και είναι πολύ όμορφο να κάνεις εκεί ποδήλατο! Σ’ όλα αυτά εξαίρεση είναι η μικρή σαβούρα που έφαγα προσπαθώντας να κανω ισορροπία για να με πάρει ο Αντρέας φωτογραφία και τη χαρά μου βέβαια για την αγορά ακόμη ενός οικοπέδου στον Υμηττό!

Βέβαια την ίδια ιδέα μ’ εμάς είχαν περιπατητές, MXάδες και άλλοι ποδηλάτες με αποτέλεσμα να γίνεται το έλα να δεις στο βουνό.

Ωραία εικόνα κι αυτή να βλέπεις οικογένειες που έχουν κάτσει στα διάσπαρτα παγκάκια της Καλοπούλας. Παρέες με ακόμη και 10 ανθρώπους να περπατάνε στο βουνό και όλοι γενικότερα να περνάνε καλά! Να πω την αλήθεια μου ένιωθα σαν εμείς με τα ποδήλατα να χαλάγαμε (για αυτούς πάντα) την εικόνα του βουνού γιατί αναγκάζονταν να κάνουν πέρα ώστε να περάσουμε. περισσότερα »

Μονοπάτι στη μονή Καισαριανής… Η συνέχεια

Από τη βόλτα στον Υμηττό

Ανεβήκαμε και σήμερα όπως και την προηγούμενη φορά και είχαμε στο μυαλό μας να πάμε στο τέλος από το νέο μονοπάτι που βρήκαμε στη μονή Καισαριανής. Η διαδρομή κλασσική: Πολυτεχνείο-Καισαριανή-Υμηττός όμως αυτή τη φορά το χώμα για ένα περίεργο λόγο ήταν πιο μαλακό από τις άλλες φορές με αποτέλεσμα να γλιστράει το ποδήλατο σε απότομα μονοπάτια…

Παρόλα αυτά πήγαμε τη διαδρομή από τον μεγάλο δρόμο (από τη μπάρα της πυροσβεστικής και κάτω) και φτάνοντας στη μονή είπαμε να πάρουμε κάποια video με αλματάκια και ένα με κινούμενο στόχο τον Αντρέα.

Τα αποτελέσματα θα έλεγα ήταν πολύ καλά και μπορείτε να τα δείτε στο video που ακολουθεί…
περισσότερα »

Καλή ποδηλατική χρονιά!

Άντε και καλή αρχή

Το Σάββατο ανεβήκαμε Υμηττό μετά από σχεδόν 2 μήνες απουσίας και μπορώ να πω πως ήταν υπέροχα. Μεγάλο λάθος που δεν είχαμε ανέβει μέχρι στιγμής, αλλά βλέπετε οι δουλειές (ως γνωστόν) όταν γυρνάμε το Σεπτέμβριο είναι λίγο αυξημένες.

Ούτως ή άλλως, τώρα είναι η καλήτερη εποχή για ποδηλατοβόλτες στο βουνό (είτε έιναι Υμηττός είτε Πάρνηθα) και απόδειξη είναι κάποιες από τις φωτογραφίες που βγάλαμε.

Πήγαμε μέχρι Καλοπούλα ώστε να μην το σκίσουμε κιόλας καθώς 2 μήνες είναι αυτοί. Είχε και πάρα πολύ κόσμο αλλά και ποδήλατα κιόλας. Επίσης στη Καλοπούλα σε ένα λόφο είδαμε και προσκόπους να κάνουν μια κατασκήνωση με σκηνές κτλ. Πολύ ωραίες καταστάσεις, το χαίρεται ο κόσμος και καλά κάνει!

Παρακάτω είναι ένα μικρό video για όταν ανεβαίναμε και φυσικά οι καλύτερες από τις φωτογραφίες που τραβήξαμε…

περισσότερα »

Ρύθμιση ανάρτησης για πρωτάρηδες

RockShox Reba SL

Πήρατε νέο ποδήλατο με την αναρτησούλα του και είστε έτοιμοι για τις βόλτες σας στο βουνό! Ή μάλλον αναβαθμίσατε αυτή την παλιά που πλέον ήταν κούτσουρο και κάνει πια μόνο για βαρύδι στο ψαροντούφεκο. Όπως και να ‘χει μπροστά σας έχετε ένα τεχνολογικό επίτευγμα γεμάτο με διακόπτες και βαλβίδες που μερικές φορές σας μπερδεύει. Εδώ θα σας δείξω πως θα κάνετε τις πρώτες ρυθμίσεις για να βγείτε παγανιά στα μονοπάτια!

Πριν καν αρχίσουμε καλό θα ήταν να ξέρετε πως εδώ θα ασχοληθούμε με ρυθμίσεις που βρίσκονται έξω στην ανάρτηση, οπότε δε θα χρειαστούμε πολλά εργαλεία. Τα πιο σηματνικά παρατρεχάμενα για να ρυθμίσουμε σωστά το νέο μας γουρουνάκι είναι κλιπσάκια (zip ties) με τα οποία θα καλύψουμε ένα καλάμι, ένα μικρό χάρακα για να ρυθμίσουμε το βύθισμα αργότερα και τέλος για όσους έχουν προμηθευτεί ανάρτηση με αέρα, τότε μία τρόμπα για αναρτήσεις.

περισσότερα »

Ποδήλατο και πάλι στον Υμηττό

Υμηττός Ποδήλατο

Είναι λίγο κάπως, όμως σκέφτομαι πως πρέπει κάποια στιγμή το Σαββατοκύριακο να πάμε την καθιερωμένη μας βόλτα στο βουνό, αφού έχουμε να το επισκευθούμε εδώ και ένα μήνα περίπου! Ο καιρός είναι τέλειος -εντάξει κάνει λίγο πιο πολλή ζέστη από το κανονικό- και ενδείκνυται για ποδηλατάκι. Εαν δεν πεταχτούμε για μπανάκι, που δεν το κόβω και τόσο σίγουρο τότε στάνταρ θα μας βρείτε σε ένα από τα μονοπάτια του!

Η ποδηλατοπορεία μας άνοιξε την όρεξη και τελευταίες πληροφορίες μας ενημέρωσαν πως κάποιοι από την παρέα ετοιμάζονται πυρετωδώς να στήσουν τα νέα αποκτήματα και να μας κάνουν παρέα.

Τα μικρά service έχουν γίνει και πλέον τα άτια είναι έτοιμα για όργωμα.

Επιτέλους άλλη μία βόλτα!

Είχαμε καιρό να βγούμε στο βουνό και το ομολογώ χτες που ανεβήκαμε το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ! Πήγαμε από την κλασσική διαδρομή που πάμε όλο αυτό τον καιρό κι αυτό γιατί είχαμε και υποχρεώσεις μετά το απόγευμα.

Στην είσοδο στο βουνό στο ασφαλτοστρομένο δρόμο (ακριβώς στην έξοδο στην Κατεχάκη) εκεί που βρίσκεται το σπιτάκι των εθελοντών ήταν άνθρωποι της εθελοντικής ομάδας δασοπροστασίας Υμηττού και μάζευαν υπογραφές. Έτσι πήγα μαζί με τον Αντρέα και βάλαμε τη τζίφρα μας. Πιστεύω να μαζέψουμε αρκετές και να μπορέσουμε να σταματήσουμε τις προθέσεις της Κυβέρνησης να τον κάνουν «πάρκο» τον Υμηττό.

Τέλος πάντων, ανεβήκαμε μέχρι τον μεγάλο πυροσβεστικό δρόμο και πήγαμε μετά προς την Μονή Καισαριανής. Πήραμε κάτι φωτογραφίες και video στη διαδικάσια και εδώ θα σας δείξω λίγα από αυτά ου τραβήξαμε. Ένοιωθα πάλι ότι είμαι στο στοιχείο μου. Το μόνο κακό ήταν που ανέβηκα στο ποδήλατο του Αντρέα (TREK Fuel EX 8), αφού του έφτιαξε την πίεση στην πίσω ανάρτηση και αυτή τη φορά κατάλαβα τη πάει να πει FS.

Είναι κάτι το τελείως διαφορετικό και σε κάνει να μην θες να ανεβείς από τη σέλα! Ωραία πράγματα, βέβαια το έκανε και ο Αντρέας λίγο πιο XC το ποδήλατο αλλάζωντας τον λαιμό να βλέπει προς τα κάτω με αποτέλεσμα να νομίζω ότι ήμουν πάνω στο δικό μου ποδήλατο (Scott Scale 70) αλλά με πίσω ανάρτηση.

Ο καιρός καλυτερεύει και έτσι θα βγαίνουμε πιο πολύ έξω… Μεχρί την επόμενη, εις το επανιδείν!

Νέα video σε συνάρτηση με την παρουσίαση

Η παρουσίαση έγινε, έστω και λακωνική, οπότε είπα να σας δώσω και 2 βιντεάκια από τη μέρα που κάναμε τη φωτογράφιση του μοντέλου… Στο ένα φυσικά είμαι εγώ, ο τρισμέγιστος ποδηλάτης και προπονητής μεγάλων αθλητών και στο δεύτερο ο Αντρέας προσπαθώντας να συνηθίσει το νέο του απόκτημα. Τα πήραμε με την Canon καθώς έπρεπε να πάρουμε και τις φωτογραφίες, συν του ότι παίρνει και καλύτερα video αυτή η φωτογραφική (640×480 30fps σε .AVI).

Απολαύστε λοιπόν:

Ποιος άλλος; Η μουτσούνα μου φυσικά!

Και ο Αντρέας με προσεχτικές κινήσεις

TREK Fuel EX8 2008

Ο τίτλος του άρθρου τα λέει όλα, εκτός από το να τα δείχνει!  Το νέο απόκτημα λοιπόν είναι το TREK Fuel EX8 μοντέλο του 2008 αγορασμένο απο Γερμανία αρχές Νοεμβρίου.  Με το που αγοράστηκε, άρχησαν αμέσως να αλλάζονται πάνω του τα επιμέρους εξαρτήματα για να φθάσει στο σημερινό οπτικά σύνολο. Η διαφορά με το 8500 είναι μεγάλη και εντωπίζεται κυρίως -όπως είναι φυσικό- στην άνεση. Είναι περίπου ένα κιλό βαρύτερο, φθάνοντας συνολικά τα 11 κιλά, αλλά η γεωμετρία του και η συμπεριφορά του εκτός δρόμου ανταμίβουν με το παραπάνω!! Εμπνέει σιγουριά και περισσότερη ασφάλεια στα τεχνικά και δύσκολα μονοπάτια, κατεβαίνοντας ταχύτατα πάντα σε σύγκριση με τον προκάτοχο του!

Το κόστος του έφθασε σε υψηλά επίπεδα, με σκοπό κυρίως την ελάττωση του βάρους και την βελτίωση της συμπεριφοράς του στις παρατεταμένες ανηφόρες. Κάτι το οποίο μένει να αξιολογηθεί στις μεγάλες χωμάτινες βόλτες που έπονται. Μέχρι στιγμής πάντως με κρατάει πίσω το ότι δεν έχω στο ενεργητικό μου διαδρομές μεγαλύτερες των 50χμ. Πέρα αυτών το σώμα αρχίζει και διαμαρτύρεται έντονα, κάτι που επιβάλλει εντατική προπόνηση και προετοιμασία για τις επερχόμενες μεγάλες διαδρομές!!

Μέχρι την επόμενη εξόρμηση, απολαύστε τις φωτογραφίες που σας υποσχεθήκαμε:

Γύρος (όχι χοιρινό) Υμηττού και παραλειπόμενα

Το είπαμε και το κάναμε. Τον γύρο εννοώ… Για άλλη μία φορά συναντηθήκαμε με τα παιδιά στα γήπεδα του Κουταλά στο Βύρωνα κατά της 10 παρά ώστε 10 νταν να την κάνουμε για τον γύρο!

Δε ξέρω πως τα καταφέραμε πάλι, αλλά είμασταν ξανά 10 άτομα. Κάποιους δεν τους είχα ξαναδεί, άλλοι όμως στάνταρ . Αρχή και η ανηφόρα του Βύρωνα προς τον μεγάλο αγροτικό δρόμο του Υμηττού. Να σας πω την αλήθεια όταν τον κατεβαίνεις είναι πολύ πιο όμορφα και ξεκούραστα. Στην αρχή έχει μία ανηφόρα που είναι αρκετά δύσκολη, στην οποία αναγκαστήκαμε να κατέβουμε κιόλας σε ένα σημείο (γιατί εγώ προσωπικά  μπήκα σε ένα νεροφάγωμα και κόλλησα. Δεν είναι ότι δε μπορούσα να τον βγάλω, αφού είμαι τόσο μεγάλος αθληταράς και πάντα μετριόφρων βεβαίως, βεβαίως).

Μαζευτήκαμε στην μπάρα της Πυροσβεστικής και αφού φάγαμε 3 γουρουνόπουλα και 2 γαλοπούλες, για να αναπληρώσουμε ενέργεια από την υπερπροσπάθεια που κάνουμε για αυτή την τεράστια διαδρομή φύγαμε για Παπάγου και αργότερα χώμα και Αγία Παρασκευή, Μεσόγεια και τέλος (φτου, φτου) ξεκούραση στο νεκροταφείο της Παιανίας.

περισσότερα »

Υμηττός, 60άρα

Ένα από τα μονοπάτια

Αν είμαστε τυχεροί αύριο κατά τις 9:30 με 10:00 το πρωί θα είμαστε στην περιοχή Κουταλά στον Βύρωνα (στα γηπεδάκια δηλαδή που βρίσκονται κοντά στη Κατεχάκη) για να κάνουμε μια 60αριά χιολιόμετρα αν είμαστε σε φόρμα…

Είναι η πρώτη φορά που θα προσπαθήσουμε να κάνουμε το γύρο του Υμηττού και για να πω την αλήθεια είμαι λίγο φοβισμένος μήπως και τελικώς δεν τα καταφέρω! Με μία αισιόδοξη ματιά θέλουμε να τελειώσουμε την βόλτα κατά τις 5:00 με 5:30 το απόγευμα, ώστε να μην είμαστε πάνω όταν πιάσει το σούρουπο. Όμως για καλό και για κακό θα είμαστε προετοιμασμένοι και για αποχώρηση αν τελικώς δε μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα.

Όπως και στην Πάρνηθα άλλωστε που λέγαμε για 60 χιλιόμετρα αλλά τελικά κάναμε 31, τα μισά δηλαδή κι αυτά δε βγήκαν χαλαρά για εμένα, ούτε όμως και ξεσκίστηκα.

Συμπράκαλα; Δύο σαμπρέλες σίγουρα, τζελάκια, κάνα παστέλι αν έχουμε, ξηροί καρποί και κάνα τοστάκι/σαντουϊτσάκι γιατί το στομάχι θα παραπονιέται μετά από τόσες ώρες ποδηλάτου. Τον ξέρουμε τον Υμηττό και φαίνεται πιο φιλική η βόλτα, όμως είμαι σίγουρος πως ο Ντίνος θα μας δείξει νέες διαδρομές, καθώς εμείς συνήθως ποδηλατούμε σχετικά στους πρόποδες, λίγο πιο πάνω από την Καλοπούλα και μου φαίνεται πως αυτή τη φορά θα του δώσουμε και θα καταλάβει.

Φωτογραφίες βέβαια και θα παιχτούν, όπως και βίντεο ώστε να έχουμε όλοι μετά μία σφαιρική άποψη!

Πάρνηθα -Βασιλικά-, ένας παράδεισος για Mountain Biking

Χτες (Κυριακή 19/1) πήραμε την απόφαση και πήγαμε προς Πάρνηθα στα Βασιλικά. Μπορώ να πω πως δεν ξεκίνησε καλά η Κυριακή από τις πρώτες πρωινές τις ώρες, καθώς ξενύχτησα μέχρι τις 2:00 τα ξημερώματα και μετά δεν είχα όρεξη να ξυπνήσω στις 8:30 το πρωί. Έτσι αργήσαμε να ετοιμαστούμε καθυστερώντας περίπου 15-20 λεπτά να φτάσουμε στο ραντεβού μας στις 10:20 το πρωί.

Τέλος καλού όλα καλά όμως αφού τελικώς είμασταν στη γέφυρα της Βαρυμπόμπης κατά τις 10:45 και προλάβαμε την υπόλοιπη παρέα! Βουρ μετά στο  μικρό πάρκινγκ για να βάλουμε τα γαϊδουράκια (αυτοκίνητα, το δικό μας είχε στη σχάρα 3 ποδήλατα, τα ‘φτήσε το καημένο) στο χώρο τους. Εκεί βρήκαμε και τους υπόλοιπους. Σύνολο; 10 άτομα έτοιμοι για μια αξέχαστη βόλτα.

Ξεκινήσαμε λοιπόν τη βόλτα μας από το πάρκινγκ και φύγαμε για ένα μονοπάτι δίπλα στις γραμμές του τρένου… Αμέσως βγήκαμε σε ένα πολύ στρωτό και ποδηλατικό μονοπάτι (όχι πολύ πλατύ) με περιοχές με νερόλακους. Αμέσως μετά σε μία μεγάλη ανηφόρα, η οποία με πόνεσε λίγο η μέση στο τέλος για να την βγάλω, όμως μετά άρχησαν τα ωραία μονοπάτια με περιοχές με λάσπη, μονοπάτια μικρά που ίσα ίσα πέρναγες, με φυλωσιές ανάμεσα και κορμοί από εδώ και από εκεί. Νεροφαγωμένα κομμάτια (τα πρώτα μονοπάτια και με πεζοδρόμιο όπως είπε και ένας συν-ποδηλάτης) που κατέληγαν σε πανέμορφα ανοίγματα!

μονοπάτια με περιοχές με λάσπη, μονοπάτια μικρά που ίσα ίσα πέρναγες, με φυλωσιές ανάμεσα και κορμοί από εδώ και από εκεί.

Οπως επίσης και Drop Outs με ύψος γύρω στο 1 μέτρο το καθένα, ιδανικά για αλματάκια. Εγώ προσωπικά με το Scale μου έκανα 3-4 αλματάκια γιατί φοβόμουν μην το σπάσω και μείνω με τις ρόδες στο χέρι! Παρόλα αυτά άντεξε και ο σκελετός και οι ζάντες. Αυτό πάει να πει DT Swiss και Shimano XTR τελικά, κάτι που με τις Alex Rims θα έκλεγα με μαύρο δάκρυ τώρα!

Η παρέα ήταν πολύ σούπερ, 10 άτομα άλλωστε να ποδηλατούν είναι μεγάλος αριθμός, εφόσον δε πρόκειται για αγώνα. Συνατήσαμε και πολλούς MXάδες να σκίζουν τις μηχανές και το βουνό, όπως και άλλους ποδηλάτες να απολαμβάνουν το τοπίο! Απλά και συγγνώμη που θα το πω αυτό, τελικά ο Υμηττός υπολείπεται της Πάρνηθας κατά πολύ. Δε λέω έχει κι αυτός τα μονοπάτια και τις μοναδικές του περιοχές, αλλά όχι όπως στην Πάρνηθα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ντίνο που μας οδήγησε σ’ αυτά τα μονοπάτια βοηθώντας να μην χαθούμε, γιατί εκεί χάνεσαι πολύ εύκολα αν δεν ξέρεις.

Μέχρι την επόμενη φορά λοιπόν, που θα υπάρξει σίγουρα!

Οι πρώτες διαδρομές του 2009

Κλασσικά στον Υμηττό, που αλλού; Εξάλλου για να πω την αλήθεια δεν τον αλλάζω με τίποτε. Είναι από τα μοναδικά βουνά που συνδιάζουν κάθε λογής έδαφος για το ποδήλατο, είτε είναι μαλακό, είτε πετρώδες και αυτό μόνο ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά μπορεί να φέρει σε κάθε ποδηλάτη.

Ανεβήκαμε με τον Αντρέα και Σάββατο και Κυριακή και ο κόσμος που ήταν πάνω μας εξέπληξε! Δε μιλάω μόνο για ποδήλατα αλλά και απλούς περιπατητές.

Η διαδρομή σχεδόν κλασσική κι αυτή, όμως αυτή τη φορά από ένα παλιό γρήγορο και τεχνικό μονοπάτι που βγάζει στην μονή Καισαριανής. Είχαμε να το πάμε καιρό και σε συνάρτηση με το λασπωμένο σχετικά terrain ήταν ιδανικό να το περάσουμε και τις 2 μέρες, ιδιαίτερα την Κυριακή.

Δεν ήταν δυνατόν βέβαια να πάμε εκεί χωρίς να πάρουμε τις απαραίτητες φωτογραφίες και video, για να επιδείξουμε ακόμη μία φορά τους εαυτούς μας και τα ποδήλατα μας (αυτή η ματαιοδοξία θα μας φάει όλους) . Στη διάρκεια παραγωγής ενώς από τα video έφαγα και μία σούπα/τάπα/αγόρασα οικόπεδο γιατί κρατούσα την κάμερα με το δεξί και φρέναρα με το αριστερό (που όλοι ξέρουμε ότι το μπροστά φρένο είναι αριστερά στο 90% των ποδηλάτων), προκαλώντας την τύχη μου. Δε πειράζει παράπλευρες απώλειες είναι αυτά. Απολάυστε τώρα τα video από ένα ωραίο σημείο που στηθήκαμε!

Τζούφιο Weekend

Δυστυχώς αυτό το Σαββατοκύριακο δε μπορέσαμε να ανεβούμε βουνό λόγω προβλήματος που προέκυψε σε ένα από τα ποδήλατα στη μεσαία τριβή. Όμως δε ξενερώνουμε! Συνεχίζουμε ακάθεκτοι, αφού γνωρίζουμε ότι τέτοια προβλήματα θα υπάρξουν και στο μέλλον καθώς δε μπορείς να τα προβλέψεις όλα.

Κατά τα άλλα, ο καιρός μας τα χάλασε λίγο εδώ που τα λέμε την Κυριακή με αποτέλεσμα να είναι και λίγο άκυρο να ανεβούμε στον Υμηττό, γιατί στα κατσάβραχα με τέτοιοα βροζή θα τρόγαμε απίστευτες σαβούρες και όχι τι΄ποτε άλλο έχω γίνει αρκετές φορές ιδιοκτήτης οικοπέδου τώρα τελευταία δε χρειάζεται να προσθέσω κι άλλα στην κατοχή μου

Νέο μονοπατάκι, νέες εμπειρίες!

Το Σαββατοκύριακο ανεβήκαμε και τις 2 μέρες Υμηττό και μπορώ να πω πως ήταν πάρα πολύ καλές και παραγωγικές και οι δύο, με την σημερινή όμως να πηγαίνουμε στο πιο χαλαρό (ώστε να χαλαρώσουμε από το χθεσινό) πέρνωντας φωτογραφίες για να ετοιμαστούμε για το άρθρο των νέων αποκτημάτων.

Λες να έχουμε groupies κι εμείς σε λίγο;

Στην παρακάτω φωτογραφία με βλέπετε να ατενίζω την Αθήνα από ένα πολύ ωραίο σημείο στον Υμηττό, το οποίο είναι λίγο πάνω από τον Βύρωνα. Γι αυτούς που ξέρουν, είναι ακριβώς στο σημείο της τρομερής κατάβασης που βγάζει σε ένα αναψυκτήριο και κάποια γηπεδάκια 5 επί 5 στο Βύρωνα. Για τους μεγάλους μας Fan τις έχω κάνει και σε ανάλυση για Background στο Desktop του υπολογιστή, καθώς τα τηλεφωνήματα για κάτι τέτοιο είχαν γεμίσει το τηλεφωνικό κέντρο και είπα να μην σας απογοητεύσω. Άλλωστε χωρίς Fans δεν έχει νόημα κιόλας να κάνεις συνέχεια τέτοιες τρέλες!

Ανεβήκαμε κανονικά τον Υμηττό και με έναν νέο bike buddy που κάναμε ονόματι Βαγγέλης, μας έδειξε το μονοπάτι 6 που μπορώ να πω έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον! Θα το ξαναπάμε άλλη μία φορά να το εμπεδώσουμε κάποια στιγμή την άλλη εβδομάδα, συν του ότι καλό θα ήταν την άλλη εβδομάδα να είναι και η υπόλοιπη ομάδα για να γίνει το έλα να δεις λέμε.

Καλός καιρός, Σ/Κ έρχεται, βόλτα μυρίζει!

Λοιπόν το Σ/Κ θα πάμε να πάρουμε δύο τρία ρουχαλάκια για το χειμώνα γιατί τώρα βγαίνουμε με φόρμες και μπουφάν καθημερινά (ξεφτίλα είναι) και είμαστε ψηλοχάλια έτσι, συν του ότι αυτός ο ρουχισμός δε βοηθάει καθόλου πάνω στο ποδήλατο.

Αφού κάνουμε αυτή τη δουλειά. λέμε να ανηφορήσουμε για άλλη μία φορά στον Υμηττό και να κάνουμε τρελίτσες στα μονοπάτια… Ξέρετε τώρα, bunnyhop, free style, down hill και λίγο xc, ώστε να ανεβούμε λίγο στη φόρμα ρε παιδί μου!

Είμαι αισιόδοξος πως θα έχουμε βίντεο και φωτογραφίες από αυτή την εξόρμηση, για να δουν οι απανταχού ανγνώστες (γιατί μη ξεχνάμε μας διαβάζουν κι από Ιαπωνία, «arigato») ότι συνεχίζουμε ακάθεκτοι και δεν αφήνουμε την τρέλα μας!