Ηλεκτρικό ποδήλατο -υπάρχει νόημα, ή το χάσαμε το κορμί πατριώτη;
Αποστολέας Panos στις
25 Ιουνίου, 2009
Ηλεκτρικό ποδήλατο με αναρτήσεις FOX!
Το είχα στο μυαλό μου να αναφερθώ πάνω σ’ αυτό το θέμα από την ποδηλατοπορεία του Μαΐου, όταν είδαμε ένα γκρουπ από ποδηλάτες με ηλεκτρικά ποδήλατα -προφανώς από κατάστημα εμπορίας τέτοιων ποδηλάτων- αφού όλοι φόραγαν τα ίδια μπλουζάκια, είχαν τα ίδια ποδήλατα κτλ.
Τι εστί όμως ποδήλατο με ηλεκτρική υποβοήθιση και πόσο βοηθά έναν άνθρωπο να κινηθεί εύκολα στους δρόμους της πόλης (καθώς για βουνό ούτε συζήτηση για ηλεκτρικό ποδήλατο, θα μας πάρουν με τις πέτρες);
Στην ιστοσελίδα των ΠΟΔΗΛΑΤισσΩΝ έχουν αναφερθεί εκτενές πάνω σ’ αυτό το θέμα, το οποίο καταλήγει πάντα σε κοκορομαχίες, μεταξύ των οπαδών του αυθεντικού τρόπου ποδηλασίας και αυτών που βλέπουν το ηλεκτρικό ως μία ωραία προσθήκη στις μετακινήσεις τους στην πόλη.
Εάν το σκεφτεί κάποιος καλά, το να έχει ένας άνθρωπος που πριν οδηγούσε στη πόλη αυτοκίνητο, ή μηχανή ένα ηλεκτρικό ποδήλατο είναι καλό. Καθώς καταλαβαίνει μόνος του πως η προηγούμενη κατάσταση κακό έκανε πρώτα στον ευατό του και μετά στους άλλους και στο περιβάλλον.
Πράγματι για έναν που ξεκινάει δειλά δειλά να βλέπει το ποδήλατο σαν ένα εναλλακτικό τρόπο μετακίνησης στη πόλη, φλερτάρει και με την ιδέα του ηλεκτρικού το οποίο θα τον βοηθήσει στις «ανηφόρες» της Αθήνας/Θεσσαλονίκης, κτλ. Όμως μακροπρόθεσμα θα χαθεί το ενδιαφέρον σίγουρα και ή θα επιστρέψει στη προηγούμενη κατάσταση (βλέπε αυτοκίνητο/μοτοσυκλέτα), ή θα πρέπει με την πάροδο του χρόνου και βλέπωντας πως έστω και με το ηλεκτρικό έχει βελτιωθεί η φυσική του κατάσταση, να προβεί στην αγορά ενός κανονικού ποδηλάτου.
Κακά τα ψέματα -έχουν αναφερθεί και οι συγκινονιολόγοι σε αυτό- οι δρόμοι των μεγαλύτερων πόλεων της Ελλάδας δεν είναι κατσάβραχα, ούτε έχουν ανυπόφορες ανηφόρες στο σύνολο τους. Το παραδοσιακό ποδήλατο ενδείκνυται για τις καθημερινές μετακινήσεις λίγων χιλιομέτρων που κάνουμε και σιγά σιγά θα βοηθήσει και η πολιτεία στη διάδοση του για ακόμη περισσότερες ευκολίες.
Μέσα σε όλα αυτά δε μπορώ να δω τη θέση του ηλεκτρικού ποδηλάτου σαν μόνιμο μέσο μετακίνησης, παρά μόνο σαν κράχτη για κάποιον να αρχίσει το ποδήλατο, εφόσον κι αυτός/ή το έχει πάρει απόφαση.
Δεν είμαι από αυτούς που πολεμάνε το ηλεκτρικό αλλά δεν είμαι κι αυτός που το υποστηρίζει. Μέσα σε λογικά πλαίσια θα μπορούσε κάποιος να τα δει σαν προπαραγωγικό στάδιο πριν αρχίσει το αληθινό πεταλάρισμα που το μόνο που σου αφήνει είναι υγεία, ευεξία, ανεβασμένη διάθεση και ομορφιά.
4 απαντήσεις στο “Ηλεκτρικό ποδήλατο -υπάρχει νόημα, ή το χάσαμε το κορμί πατριώτη;”
Από Μπάμπης
στις 25 Ιουν, 2009
Κάθε πρωί που πηγαίνω στη δουλειά (δυστυχώς με το αυτοκίνητο) συναντώ έναν λεβεντόγερο 80 χρονών με την ποδηλατάρα του (από εκείνα τα παλιά που αντί συρματόσχοινα έχουν μικρές συρμάτινες ράβδους) να τραβά αργά αργά τον δρόμο του και τον χαίρομαι.
Το ηλεκτρικό ποδήλατο θυμίζει τις τσίχλες νικοτίνης που όπως αυτές υποτίθεται ότι σε βοηθούν να κόψεις το κάπνισμα, έτσι κι αυτό υποτίθεται ότι είναι προπομπός για το ποδήλατο.
Από nikos1
στις 25 Ιουλ, 2009
εγω θελω πολυ να βαλω το ποδηλατο στη ζωη μου.εχω ενα κανονικο αλλα εχω ενα πολυ σοβαρο προβλημα για μενα τουλαχιστον ειναι σοβαρο.υδρωνω και οταν καθομαι οποτε καποια στιγμη αφου δοκημασω το ηλεκτρικο θα το παρω
Από Panos
στις 28 Ιουλ, 2009
Κοίτα, όλοι ιδρώνουμε αλλά υπάρχουν πολλοί τρόποι να είσαι καθαρός στη δουλειά σου αργότερα… Το θέμα είναι να το δεις σαν προπαρασκευαστικό στάδιο και μετά όπως λέω και στο άρθρο να πας για την αληθινή ελευθερία του ποδηλάτου!
Από Konstantin
στις 13 Νοε, 2009
Σε παλαιότερες εποχές πριν τα 26 έκανα διαδρομές 100- 150 km την ημέρα και αναρωτιόμουν τι κάνουν όλοι αυτοί μες στα αυτοκίνητα, τη στιγμή που κάποιος θα μπορούσε να κάνει τον γύρο της γης με ποδήλατο σε 2-3 χρόνια. Σήμερα στα 46 και καρφωμένος τόσα χρόνια μπροστά σε έναν υπολογιστή για πάνω από 10 ώρες καθημερινά, υπέρβαρος καμιά 60αρια κιλά, με την πιεσούλα μου κλπ. συνεχίζω να κάνω ποδήλατο αλλά νοιώθω εγκλωβισμένος σε μια στενή παράκτια περιοχή μήκους 15χλμ. και πλάτους 1χλμ και ατενίζω με δέος τους ορεινούς γύρω όγκους. δεν έχω οδηγήσει ποδήλατο με υποβοήθηση, αναρωτιέμαι μάλιστα αν με τόσο φορτίο θα καίγονταν και το μοτέρ, αλλά θεωρώ οτι μια τέτοια μίνιμαλ διευκόλυνση θα μου έδινε μια ώθηση στο να αφήσω τη μηχανή στο γκαράζ και να επιχειρήσω ξανά εξορμήσεις των 20-40 χιλιομέτρων χωρίς να ρισκάρω ακραίες σωματικές καταπονήσεις. Ένας επιπλέον προβληματισμός μου είναι ο εξής. Γνωρίζω ανθρώπους διατεθειμένους να ξοδέψουν μερικές χιλιάδες € για ένα ποδήλατο 3kg ελαφρύτερο ή για μια εννιάρια κασετίνα, τη στιγμή που ο πατέρας μου θεωρούσε καλό ποδήλατο, οποιοδήποτε μπορείς να το φορτώσεις τρία σακιά τσιμέντα και να φτάσεις εκεί που δεν πάει το 4χ4. Για τα υπόλοιπα σχολίαζε ειρωνικά «ποδήλατα με βοηθητικές ταχύτητες»